ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΚΟΤΖΙΑ

Ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά βρίσκεται ο μέχρι πρότινος «άτρωτος» Ιταλός πρωθυπουργός. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι σίγουρα αναπολεί το περσινό καλοκαίρι με τα πάρτι και τις καλλίγραμμες υπάρξεις στη «βίλα των οργίων» στη Σαρδηνία. Η θερινή ραστώνη έχει δώσει φέτος τη θέση της σε προβλήματα και πολιτική αναταραχή. Τα συνδικάτα ετοιμάζονται για μεγάλες κινητοποιήσεις με τις πρώτες δροσιές του φθινοπώρου για τα μέτρα λιτότητας και ο Τζιανφράνκο Φίνι συγκεντρώνει δυνάμεις για ενδοκυβερνητικό «πραξικόπημα». Βέβαια, για τον Μπερλουσκόνι όλα αυτά δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Περίμενε εδώ και καιρό ένα «πισώπλατο» χτύπημα από τον πιο στενό κυβερνητικό του εταίρο, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ τις αρχηγικές του φιλοδοξίες. Ο πρόεδρος της Βουλής, Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος στήριξε μέχρι τώρα τον Μπερλουσκόνι αποδεχόμενος ακόμη και τη συγχώνευση του άλλοτε ακροδεξιού κόμματός του «Εθνική Συμμαχία» με το κόμμα του Μπερλουσκόνι («Φόρτσα Ιτάλια»), έχει αποφασίσει εδώ και καιρό ότι ήρθε η ώρα να βγει από τη σκιά του «Καβαλιέρε». Ο Φίνι περίμενε την κατάλληλη στιγμή που δεν άργησε να φτάσει. Οι ιστορίες με τις άγνωστες συνοδούς του πρωθυπουργού, που συνεχώς γεμίζουν τις κουτσομπολίστικες στήλες, και το διαζύγιό του, που ήταν συνέπεια των έξαλλων πάρτι στη Σαρδηνία, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τα μέτρα λιτότητας δεν άργησαν να οδηγήσουν σε μεγάλη πτώση τη δημοτικότητα του «Καβαλιέρε». Η αποκάλυψη των τελευταίων σκανδάλων με πρωταγωνιστές υπουργούς της κυβέρνησης προκάλεσε ένα ακόμη πλήγμα στο προφίλ του.

«Χαστούκι» για Σίλβιο

Ο Άλντο Μπρανκέρ, προσωπικός φίλος του πρωθυπουργού και πρώην στέλεχος της εταιρείας των Μπερλουσκόνι, «Φίνινβεστ», παραιτήθηκε ένα μόλις μήνα μετά την υπουργοποίησή του, όταν αποκαλύφθηκε πως θέλησε να εκμεταλλευτεί το νόμο περί ασυλίας υπουργών για να γλιτώσει τη δίκη όπου ήταν κατηγορούμενος για οικονομικό σκάνδαλο. Αμέσως μετά το διορισμό του στην κυβέρνηση, επικαλέστηκε το νόμο που παρέχει στους υπουργούς ασυλία για 18 μήνες προκειμένου να μην αποσπαστούν από τα καθήκοντά τους. Στην υπόθεση παρενέβη ακόμη και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Το πολιτικό κλίμα στην Ιταλία βάρυνε ακόμη περισσότερο με τον Μπρανκέρ, που θα μείνει στη σύγχρονη ιστορία ως η πιο μικρή παραμονή σε υπουργικό θώκο (είχε αναλάβει υπουργείο χωρίς ουσιαστικό χαρτοφυλάκιο). Πριν από δύο μήνες παραιτήθηκε ο υπουργός Βιομηχανίας Κλαούντιο Σκαγιόλα –επίσης προσωπικός φίλος του Μπερλουσκόνι– για την απόκτηση ενός διαμερίσματος στη Ρώμη.

Το σκηνικό διαφθοράς και πολιτικής ευτέλειας δεν θα ανέδιδε τόσο ενοχλητική οσμή αν ο Ιταλός πρωθυπουργός δεν προσπαθούσε να περάσει αυτή την εποχή το νόμο για την απαγόρευση παρουσίασης και δημοσιοποίησης του περιεχομένου των τηλεφωνικών υποκλοπών στα δικαστήρια ως αποδεικτικών στοιχείων. Το ζήτημα ενόχλησε πολύ τις δημοσιογραφικές ενώσεις που κατήγγειλαν πως η κυβέρνηση θέλει να αποδυναμώσει τα δικαστήρια από την τιμωρία σκανδάλων διαφθοράς ή εγκληματικών πράξεων με πολιτικές διασυνδέσεις και να αποκρύψει από τα μέσα ενημέρωσης τις υποθέσεις. Ο νόμος, τον οποίο ο Μπερλουσκόνι έχει αποφασίσει σε πείσμα όλων –όχι μόνο της αντιπολίτευσης αλλά και των εταίρων του που έχουν ξεσηκωθεί, ευκαιρίας δοθείσης– να περάσει από τη Βουλή και να τον θέσει για υπογραφή στο γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας, καταγγέλλεται από το δημοσιογραφικό κόσμο της Ιταλίας ότι περιορίζει το δικαίωμα των πολιτών στην ενημέρωση για βαρυσήμαντες υποθέσεις σκανδάλων και αδικημάτων του οργανωμένου εγκλήματος.

Η έντονη αντίθεση στο συγκεκριμένο νόμο (που ψηφίστηκε από τη Γερουσία) του προέδρου της Βουλής, Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος έχει ξεχάσει τις ακροδεξιές καταβολές του και έχει συνταχθεί στο συγκεκριμένο θέμα με την κεντροαριστερή αντιπολίτευση, αποβλέπει, σύμφωνα με εκτιμήσεις, στην αποδυνάμωση του «Καβαλιέρε», του οποίου η δημοτικότητα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.

Η αρχή του τέλους για τον «Καβαλιέρε»;

Από τον Ιανουάριο του 2010, ορισμένοι ξένοι αναλυτές προέβλεπαν ότι έχει αρχίσει να διαγράφεται η αρχή του τέλους της εποχής Μπερλουσκόνι στην Ιταλία. Ο επιχειρηματίας-βαρόνος των media, που κυριάρχησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης δεκαετίας της νέας χιλιετίας στην πολιτική ζωή της χώρας, εμφανιζόταν από ορισμένους αναλυτές να βλέπει με καλό μάτι το σενάριο του θώκου της προεδρίας για τον εαυτό του και της πρωθυπουργίας για το συνεργάτη του Φίνι. Τα σενάρια όμως δεν επαληθεύονται πάντα στην πολιτική. Ο ίδιος δεν δείχνει έτοιμος να αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική, ενώ με τον Φίνι τον χωρίζουν πλέον έτη φωτός.

Πολλοί προεξοφλούν πως η εποχή Μπερλουσκόνι έφτασε στο τέλος της. Πολιτικά, ηθικά και βιολογικά, ο «Καβαλιέρε» δείχνει κουρασμένος και ίσως δεν είναι τόσο εύκολο για ένα 73χρονο να αντιπαρατεθεί με σκληρούς όρους με ένα 57χρονο, όπως ο Φίνι. Η ηλικία και το πείσμα δεν έχουν σχέση όμως μόνο με το βιολογικό ρολόι. «Ο Μπερλουσκόνι επιδεικνύει μοναδική ενέργεια ακόμη και όταν είναι με την πλάτη στον τοίχο», είχε γράψει ο Αμερικανός δημοσιογράφος Αλεξάντερ Στίλε στο βιβλίο του Πολίτης Μπερλουσκόνι. Ακόμη και στην πιο αρνητική για τον ίδιο συγκυρία, δεν σταματάει να προκαλεί παντοιοτρόπως.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα ο πρωθυπουργός θα είχε πέσει από καιρό, υποστηρίζουν αναλυτές, προσπαθώντας να εξηγήσουν το «φαινόμενο Μπερλουσκόνι». Στη χώρα όπου διαμορφώθηκε η ευρωπαϊκή Αριστερά το ερώτημα θα πρέπει να εστιάσει στην αδυναμία των κεντροαριστερών σχηματισμών να διατυπώσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση. Παρά τον καταιγισμό σκανδάλων και την πολιτική αναταραχή, η Αριστερά στην Ιταλία μοιάζει ανύπαρκτη και ακολουθεί το κύμα αντίδρασης των πολιτών που δεν περιμένουν καθοδηγητές.

«Αν είχαμε την Αριστερά στην εξουσία, θα είχαμε μπει στο στόχαστρο των κερδοσκόπων, όπως η Ελλάδα», δήλωσε πρόσφατα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και συνεχίζει το δικό του σόου, είτε συνοδεύοντας μια όμορφη νεαρή ξανθιά γυναίκα στη σύνοδο του G-8 στον Καναδά είτε προκαλώντας σάλο με την αποκάλυψη ότι κάλεσε έξι καλλίγραμμες στριπτιζέζ στη σουίτα του ξενοδοχείου του κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στη Βραζιλία!

To επόμενο διάστημα, ο Μπερλουσκόνι θα επιλέξει είτε το δρόμο των πρόωρων εκλογών είτε θα επιδοθεί στην αναζήτηση νέων συμμάχων – του κεντρώου κόμματος Udc υπό τον Πιερ Φερντινάντο Καζίνι ή ακόμα και από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Ο «άγνωστος» Φίνι

Ο Τζιανφράνκο Φίνι διήνυσε αρκετή απόσταση στον πολιτικό του βίο μέχρι να φτάσει στο σημείο να αμφισβητεί ανοιχτά τον Μπερλουσκόνι και να τον απειλεί ότι έχει δεκάδες βουλευτές μαζί του, ώστε να ρίξει όποτε θέλει την κυβέρνηση. Η ανακοίνωση, πριν από μήνες, του προσωπικού του πολιτικού μανιφέστου με τίτλο «Το μέλλον της ελευθερίας» θεωρήθηκε το πρώτο βήμα ανοιχτής αμφισβήτησης του Μπερλουσκόνι. Ο 57χρονος Τζιανφράνκο Φίνι, που ξεκίνησε ως συνεχιστής της ακροδεξιάς ιδεολογίας του Αλμιράντε, έχει αφήσει πίσω του τις ενοχλητικές κορόνες και εμφανίζεται πλέον ως αναγεννημένος δεξιός, θέλοντας να ηγηθεί της συντηρητικής λαϊκής Δεξιάς.