ΤΟΥ ΑΛΚΗ ΦΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Όσο περνούν τα Μουντιάλ, μειώνονται τα γκολ, αυξάνεται το «ξύλο»

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια ή είναι μια ασφαλής μέθοδος για να πει κάποιος ψέματα; Στην προκειμένη περίπτωση, λένε και… παραλένε. Και τι… λένε; Ότι όσο περνούν τα χρόνια, τόσο μειώνεται η παραγωγικότητα σε γκολ, αυξάνεται το σκληρό παιχνίδι και, το κυριότερο, οι διακοπές από διαιτητικά σφυρίγματα. Δυστυχώς.

Τι μας δείχνουν, λοιπόν, οι αριθμοί τα τελευταία 20 χρόνια από το Μοντιάλε της Ιταλίας μέχρι αυτό της Νότιας Αφρικής το 2010; Ότι στο Μουντιάλ που έγινε πριν από τέσσερα χρόνια στη Γερμανία σημειώθηκαν 147 γκολ, 2,30 γκολ κατά μέσο όρο. Τόσα περίπου είναι τα ποσοστά και στο πρόσφατο Μουντιάλ, αλλά και πάλι λίγο πεσμένα. Είναι λίγα, θα πείτε, σχεδόν δυόμισι γκολ σε κάθε ματς, 2,29 για την ακρίβεια, που σημειώθηκαν ανά παιχνίδι στη Νότια Αφρική; Σαφώς και δεν είναι, αλλά συγκριτικά… είναι! Στο Μουντιάλ του 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας είχαν σημειωθεί 161 γκολ, δηλαδή, 2,52 γκολ κατά μέσο όρο. Και πάλι, όμως, δεν ήταν πολλά, γιατί στο Μουντιάλ ’98 της Γαλλίας, επίσης σε ίδιο αριθμό αγώνων, σημειώθηκαν 171 γκολ, μέσος όρος 2,67!

Πάμε πιο πίσω, στο Μουντιάλ της Αμερικής το 1994. Εκεί σημειώθηκαν 141 γκολ, αλλά σε 52 αγώνες, μέσος όρος 2,71 γκολ. Μοναδική παραφωνία είναι το Μουντιάλ ’90 της Ιταλίας, όπου παίχτηκε απαίσιο ποδόσφαιρο και σημειώθηκαν 115 γκολ σε 52 ματς, μέσος όρος 2,21.

Ιδιαίτερη γνώση, ωστόσο, μας προσφέρουν οι αριθμοί για τα διαιτητικά σφυρίγματα και την υπέρμετρη σκληρότητα που έχει κατακυριεύσει το ποδόσφαιρο, το οποίο, βέβαια, παίζεται στο βωμό του χρήματος. Όπως βλέπετε στο σχετικό πίνακα, στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 2006 οι διαιτητές έδειξαν 28 κόκκινες κάρτες και 345 κίτρινες, αριθμοί-ρεκόρ! Αυτό έχει δυο επίπεδα ανάγνωσης. Το πρώτο λέει ότι οι διαιτητές, φυσικά κατόπιν αυστηρών οδηγιών της FIFA, προκειμένου να αποφευχθεί το σκληρό παιχνίδι, μοιράζουν αφειδώς τις κάρτες. Για να τις μοιράζουν, όμως, σημαίνει ότι γίνονται σκληρά, έως αντιαθλητικά μαρκαρίσματα. Και είναι λογικό και για έναν ακόμα λόγο, πλην του οικονομικού. Χρόνο με το χρόνο, όλο και μεγαλώνουν οι ταχύτητες στο ποδόσφαιρο.

Το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης έχει να κάνει με τις διακοπές σε κάθε ματς. Διότι μια κάρτα σημαίνει αυτόματα και διακοπή του αγώνα έως και μισό λεπτό. Έστω κι αν οι διαιτητές έχουν οδηγία να αφήνουν το ματς να συνεχίζεται, για να δείξουν την όποια κάρτα πρέπει να διακόψουν το παιχνίδι.

Ρίχνοντας μια δεύτερη ματιά στα στατιστικά γίνεται αντιληπτό ότι στο Μουντιάλ που μόλις ολοκληρώθηκε μειώθηκαν οι κίτρινες και οι κόκκινες κάρτες. Αυτή ήταν η οδηγία, να μειωθούν! Όχι επειδή δεν έγιναν πολλά σκληρά και πολλές φορές αντιαθλητικά μαρκαρίσματα, αλλά γιατί οι ρέφερι δεν έβγαζαν από το τσεπάκι τους την κάρτα τόσο εύκολα. Ακριβώς γιατί θα έπρεπε να διακόπτουν συχνά πυκνά το παιχνίδι. Πράγματι, στη Νότια Αφρική είχαμε περισσότερο ωφέλιμο χρόνο αγώνα.

Όσον αφορά στην ποιότητα του ποδοσφαίρου, απλά ξεχώρισε η Ισπανία και η Γερμανία από την Ευρώπη και η Ουρουγουάη από τη Λατινική Αμερική. Με εξαίρεση αυτές τις τρεις και σε μικρότερο βαθμό το Μεξικό και την Παραγουάη, μπάλα δεν είδαμε. Είδαμε, όμως, παίκτες εξασθενημένους να προσπαθούν να βγάλουν το τελευταίο 20λεπτο.

Φυσικά, πρόσωπο του Μουντιάλ ήταν ο Ουρουγουανός Ντιέγκο Φορλάν, ο οποίος αναδείχθηκε και κορυφαίος της διοργάνωσης. Από τις σπάνιες περιπτώσεις παίκτη που από ατυχία δεν οδήγησε… μόνος του την ομάδα του τουλάχιστον στον τελικό. Μαζί του ο Ισπανός Νταβίντ Βίγια και, φυσικά, ο 23χρονος Γερμανός Τόμας Μίλερ που άφησε πολλές υποσχέσεις. Όλοι τους σκόραραν από πέντε φορές.

Το επόμενο Μουντιάλ του 2014 θα γίνει στη Βραζιλία.