ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΟΤΤΑΚΗ

Η επίσκεψη του Άκερμαν και οι «απαιτήσεις» των Γερμανών

Όσοι έγιναν κοινωνοί του περιεχομένου των συναντήσεων του Γιόζεφ Άκερμαν με τον πρωθυπουργό εκφράζουν την απαισιοδοξία τους για το μέλλον

Φως» στις αθέατες πτυχές της επίσκεψης του προέδρου της Deutsche Bank Γιόζεφ Άκερμαν ρίχνουν σήμερα τα «Επίκαιρα». Όπως αποκαλύπτουμε, ο Γερμανός μεγαλοτραπεζίτης δεν ήρθε απλώς να προετοιμάσει την αυριανή συνάντηση Παπανδρέου – Μέρκελ στο Βερολίνο. Στόχος του ταξιδιού του ήταν να μεταβιβάσει τις απαιτήσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου στον κ. Παπανδρέου για τα ανταλλάγματα που ζητά προκειμένου να στηρίξει την Ελλάδα στο σχέδιο διάσωσης αλλά και να υπαγορεύσει στην κυβέρνηση, δίκην ύπατου αρμοστού, το πλάνο οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης για τα υπόλοιπα χρόνια. Συνομιλητές του κ. Άκερμαν τόνιζαν προς τα «Επίκαιρα» ότι η Γερμανίδα καγκελάριος έχει αναθέσει εδώ και καιρό στο Γερμανό τραπεζίτη, πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, να συντάξει εγκαίρως «σχέδιο αναδιοργάνωσης της ελληνικής οικονομίας».

Για το σκοπό αυτό μάλιστα, ο κ. Άκερμαν, με αγγελιοφόρο του, είχε ζητήσει το καλοκαίρι του 2009 από τον Γιώργο Παπανδρέου να μεταβεί στο Βερολίνο προκειμένου να γίνει εγκαίρως συνεννόηση για το πρόγραμμα διάσωσης της ελληνικής οικονομίας. Αλλά ο σημερινός πρωθυπουργός και τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απέρριψε την πρόταση.

Τι ζήτησε

Οι προτάσεις του Γερμανικού Σχεδίου Βοήθειας Μέρκελ (κατά το Σχέδιο Μάρσαλ), το οποίο εκπονήθηκε απροκάλυπτα από έναν τραπεζίτη για λογαριασμό ξένης χώρας, προκάλεσαν σοκ στα μέλη της κυβέρνησης που έγιναν κοινωνοί τους. Πέραν των «γνωστών», ο κ. Άκερμαν ζήτησε:

• Τη δραστική μείωση, μέχρι κατάργησης σε ορισμένες περιπτώσεις, των επιχορηγήσεων του Αναπτυξιακού Νόμου προς τρίτους (ιδιώτες), των επιχορηγήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία (κοινωνικές παροχές) και των επιχορηγήσεων προς τους δήμους.
• Την περαιτέρω συμπίεση του μισθολογικού κόστους στο Δημόσιο Τομέα με απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και προς τον Ιδιωτικό με εφαρμογή εβδομάδας τεσσάρων εργάσιμων ημερών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Πρόκειται για ένα σχέδιο με ορίζοντα τριετίας, το οποίο συνοδεύεται όμως και από περαιτέρω απαιτήσεις. Εφόσον γίνει δεκτό στις βασικές του αρχές, η Ελλάδα θα διασωθεί από γερμανικές, γαλλικές και ολλανδικές τράπεζες και σε αντάλλαγμα αυτής της βοήθειας:

• Να παραχωρήσει το δίκτυο εμπορευματικών μεταφορών του ΟΣΕ σε εταιρείες γερμανικής επιρροής (ενδιαφέρονται γι’ αυτό και οι Κινέζοι). Οι Γερμανοί επίσης ενδιαφέρονται να μπουν στις δραστηριότητες του προαστιακού σιδηροδρόμου σε όλη την Ελλάδα!
• Να δοθεί στην Deutsche Telekom ένα επιπλέον ποσοστό του ΟΤΕ για να ελέγξει πλήρως τον τηλεπικοινωνιακό μας οργανισμό.
• Να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στα αιτήματα γερμανικών επενδυτικών σχημάτων για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Εξ ου και η επίσκεψη του κ. Άκερμαν προ τετραμήνου στη Θράκη, περιοχή ενδιαφέροντος για τους Γερμανούς.

Όχημα για όλες αυτές τις επενδύσεις θα είναι η Deutsche Bank, η οποία πρωταγωνιστώντας στο «universal banking» έχει μετοχικό ενδιαφέρον για όλες αυτές τις υποθέσεις και όχι βέβαια για αγορά των ελληνικών ομολόγων.

Προτάσεις-σοκ

Οι συνομιλητές του κ. Άκερμαν, αφού άκουσαν το πακέτο των προτάσεων-σοκ, μεταξύ των οποίων και η διακοπή των κρατικών επιδοτήσεων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις (το ελληνικό μοντέλο δεν συναντάται πουθενά στην Ευρώπη), γρήγορα συνήλθαν και εξήγησαν στον τραπεζίτη ότι η εφαρμογή των προτάσεών του τα έτη 2010, 2011, 2012 θα οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση του κοινωνικού κράτους με τη μορφή που το γνωρίσαμε στην Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση και μετά.

«Αν φέτος κόψουμε κάποιες δαπάνες από Ασφαλιστικά Ταμεία / Υγεία / Πρόνοια για να επιτύχουμε το στόχο του 8,7% στο έλλειμμα, αυτό ίσως και να μην φανεί πολύ, αν στα ποσά αυτά ενσωματώνονταν μίζες και σπατάλες. Αν όμως κόψουμε και του χρόνου, θα αγγίξουμε πλέον το σκληρό πυρήνα του κοινωνικού κράτους και θα οδηγηθούμε σε ύφεση», εξήγησαν στον κ. Άκερμαν συνομιλητές του. «Αν πάλι κόψουμε το ζεστό χρήμα στις επιχειρήσεις, πώς θα συνέλθουν;». Ο Γερμανός όμως, χωρίς το γνωστό του χαμόγελο, εξήγησε πως «ο ισχύων ελληνικός αναπτυξιακός νόμος δίνει σε ιδιώτες με τις κομπίνες των υπερτιμολογήσεων τη δυνατότητα να φτιάχνουν επιχειρήσεις από το μηδέν, χωρίς να βάζουν από την τσέπη τους ΕΝΑ ΕΥΡΩ».

Απαισιόδοξοι

Τούτων δοθέντων, όσοι έγιναν κοινωνοί του περιεχομένου των συναντήσεων του κ. Άκερμαν με τον πρωθυπουργό, τον υπουργό Οικονομίας και τρίτους, εκφράζουν την απαισιοδοξία τους για το μέλλον. Διότι, ακόμη και αν δοθεί στην Ελλάδα ευρωπαϊκή βοήθεια, αυτή θα είναι με ημερομηνία λήξεως αν η κυβέρνηση δεν βρει τρόπο στο μεσοδιάστημα να επαναδιαπραγματευτεί το σύνολο του χρέους με πιστωτές της. «Έστω και με ιμιτασιόν πτώχευση», όπως εισηγούνται. Όπως εξήγησαν στα «Επίκαιρα», προοπτική εξόδου από το χρέος θα υπήρχε και οι θυσίες θα είχαν νόημα αν:

• ο ρυθμός ανάπτυξης υπερβεί το ρυθμό αύξησης των επιτοκίων δανεισμού (6%), πράγμα αδύνατο·
• η κυβέρνηση μπορούσε να υπολογίσει σε δημοσιονομικό πλεόνασμα – ούτε αυτό γίνεται.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αν συνυπολογιστούν και οι κίνδυνοι που διατρέχει το τραπεζικό μας σύστημα (σύμφωνα με το ΔΝΤ, οι τράπεζές μας είναι εκτεθειμένες στα Βαλκάνια για ποσό 25 δις ευρώ), γίνεται εύλογα αντιληπτό τι μπορεί να συμβεί. Γι’ αυτό και η αυριανή συνάντηση Παπανδρέου – Μέρκελ αλλά και η συνάντηση Παπανδρέου – Ομπάμα είναι αληθινά κρίσιμες. Ο πρωθυπουργός καλείται να λάβει σύντομα ιστορικές αποφάσεις. Η δυναμική του δημοσίου χρέους είναι άλλωστε τέτοια, που η ανάσα της ευρωδιάσωσης θα είναι εντελώς πρόσκαιρη. Χωρίς θαρραλέες αποφάσεις, το Σεπτέμβριο τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Κι αν ο Παπανδρέου δεν θέλει να σηκώσει το βάρος των αποφάσεων, υπάρχουν κάποιοι εξωθεσμικοί που καιροφυλακτούν.