Το «νέο σχολείο» της Άννας Διαμαντοπούλου
Του Δημήτρη Η. Κουνιά
Στα σχέδια της Άννας Διαμαντοπούλου είναι η αναβάθμιση του Γενικού και του Τεχνικού Λυκείου, αλλά και η καθιέρωση νέου τρόπου διοίκησης του σχολείου
Πρώτα ο μαθητής», έγραφε η Άννα Διαμαντοπούλου στον πίνακα κατά τη συνάντησή της με μαθητές του Α’ Λυκείου Γαλατσίου και με αυτό το σύνθημα επιχειρεί τη δική της –μία ακόμα– μεταρρύθμιση στο χώρο της Παιδείας. Και σε αυτή την απόπειρα, στόχος είναι η εκ βάθρων αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος, με κλιμακωτές διαδικασίες, που θα ξεκινούν από το Δημοτικό και θα καταλήγουν στον τρόπο διεξαγωγής των εξετάσεων. Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι επιφυλακτική και περιμένει τις τελικές προτάσεις του υπουργείου για να τοποθετηθεί.
Το σχέδιο Διαμαντοπούλου μέχρι στιγμής το γνωρίζει μόνο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου και ο Γιώργος Παπανδρέου. Το μόνο σίγουρό είναι ότι τόσο οι μαθητές και οι γονείς τους όσο και οι εκπαιδευτικοί δεν θα αιφνιδιαστούν, αφού θα προηγηθεί εξαντλητικός διάλογος και ό,τι ισχύσει θα εφαρμοστεί από την επόμενη σχολική χρονιά.
Αν και ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως τίποτα συγκεκριμένο, έχουν γίνει γνωστές ορισμένες βασικές παράμετροι του «νέου σχολείου». Σύμφωνα με πληροφορίες των «Επικαίρων», μελετάται η επέκταση και στη συνέχεια η καθολική λειτουργία των ολοήμερων σχολείων μέχρι το τέλος της τετραετίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και στα ειδικά σχολεία, καθώς και η αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας, ώστε να πάψει η στείρα αποστήθιση. Το σχέδιο, επίσης, περιλαμβάνει:
Το «νέο σχολείο» χτίζεται από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο, ενώ το εξεταστικό σύστημα θα αλλάξει εφόσον ωριμάσουν οι συνθήκες.
- Την καθιέρωση δημόσιας προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης.
- Την απόκτηση στη Γ’ Γυμνασίου διεθνώς αναγνωρισμένου πιστοποιητικού επάρκειας στη χρήση του Διαδικτύου και γλωσσομάθειας για μία τουλάχιστον ξένη γλώσσα.
- Τη διαμόρφωση Εθνικού Πλαισίου Προγράμματος, σε αντικατάσταση του σημερινού αναλυτικού προγράμματος.
- Το άνοιγμα του σχολείου στην κοινωνία με την καθιέρωση στενής συνεργασίας με τους γονείς και την τοπική κοινωνία.
- Την παροχή τεχνολογικών και τεχνικών βοηθημάτων στους μαθητές με αναπηρία και την υποστήριξη ειδικού προγράμματος φοιτητών με αναπηρία.
Επιπλέον, θα υπάρξουν νέα σχολικά εγχειρίδια, θα παρέχονται φορητοί υπολογιστές, ηλεκτρονικά βιβλία και δωρεάν πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε κάθε μαθητή, στο πλαίσιο των «ψηφιακών τάξεων», ενώ προβλέπεται ειδική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο μεγαλόπνοο αυτό σχέδιο περιλαμβάνονται και άλλα μέτρα, όπως η αναβάθμιση του Γενικού και του Τεχνικού Λυκείου, η καθιέρωση νέου τρόπου διοίκησης του σχολείου αλλά και ένα νέο σύστημα συνεχούς αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος.
«Πρώτα φτιάχνουμε το Λύκειο και μετά τις Πανελλαδικές»
Βασική προτεραιότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου είναι η αναμόρφωση του Λυκείου. Σύμφωνα με το σχετικό προγραμματισμό, αυτό θα αποτελεί αυτόνομη εκπαιδευτική βαθμίδα, που θα παρέχει στο τέλος το Εθνικό Απολυτήριο, το οποίο θα δίνεται στους μαθητές κατόπιν γενικών εξετάσεων σε επιλεγμένο αριθμό μαθημάτων. 
Το σχέδιο προβλέπει πρώτα τα προγράμματα σπουδών, με εισαγωγή μαθημάτων επιλογής και σταδιακό περιορισμό των γνωστικών αντικειμένων, και στη συνέχεια την ενίσχυση της σχολικής ζωής με αθλητικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Τα ίδια χαρακτηριστικά θα αποκτήσουν και τα Τεχνολογικά και Επαγγελματικά Λύκεια, τα οποία προβλέπεται να διασυνδεθούν με τις ανάγκες της κάθε τοπικής κοινωνίας.
Οι αλλαγές στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα αποτελέσουν το τελευταίο στάδιο των αλλαγών. Μάλιστα, η υπουργός Παιδείας διαβεβαίωσε πρόσφατα ότι δεν πρόκειται να μεταβληθεί για την ώρα το εξεταστικό σύστημα και η διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Επίσης, σε βάθος διετίας, το υπουργείο αναμένεται να ανοίξει μέτωπο και με το κύκλωμα της παραπαιδείας, καθώς υπάρχει πρόβλεψη στο «νέο σχολείο» για δημιουργία «κρατικού φροντιστηρίου».
Επιφυλακτικοί οι εκπαιδευτικοί
Επιφυλάξεις για τους σχεδιασμούς του υπουργείου Παιδείας εκφράζει η εκπαιδευτική κοινότητα, μέχρι να δημοσιοποιηθεί το σχέδιο συνολικά, ενώ επισημαίνεται η ανάγκη σωστού προγραμματισμού στη διαδικασία των αλλαγών. «Από ψηφιακά βιβλία και από νέα προγράμματα έχουμε μπουχτίσει», τονίζει στα «Επίκαιρα» ο Δημήτρης Γκίνης, αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ, που επισημαίνει ότι «για να χρησιμοποιηθεί σωστά ένα ψηφιακό βιβλίο, πρέπει να υπάρχει ο καθηγητής που θα παρέχει τη δυνατότητα στο μαθητή να το χρησιμοποιήσει σωστά». Και προσθέτει: «Συνεχίζουν, όμως, να μας κλέβουν το επίδομα των 176 ευρώ».
Στις βασικές παραμέτρους του «νέου σχολείου» περιλαμβάνονται τα νέα σχολικά εγχειρίδια, ενώ προβλέπεται ειδική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Ο κ. Γκίνης εστιάζει την κριτική του στο ζήτημα της ασυμφωνίας λόγων και έργων. «Μέχρι τώρα έχουμε ακούσει λόγια όχι μόνο από την παρούσα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, αλλά και από τους προηγούμενους. Είναι πια καιρός η εκπαίδευση να σταματήσει να είναι ο “φτωχός συγγενής“ της όλης κοινωνικής διαδικασίας και να της αποδοθεί πραγματικά η αξία που πρέπει να έχει. Μέχρι σήμερα από το υπουργείο Παιδείας δεν έχουμε γνωρίσει κάτι θετικό. Μόνο κάποιες εξαγγελίες», συμπληρώνει και θυμίζει: «Από τις πρώτες ημέρες της νέας κυβέρνησης η πρώτη εξαγγελία της υπουργού Παιδείας ήταν η κατάργηση της πρόσθετης διδακτικής στήριξης. Υπό την πίεση και την κατακραυγή της εκπαιδευτικής κοινότητας, την πήρε πίσω. Η αλλαγή του συστήματος διορισμού των εκπαιδευτικών −που είναι αδικία, βέβαια, γι’ αυτούς που επί 5 και 10 χρόνια έχουν οργώσει όλη την ελληνική επικράτεια, για να πάρουν κάποια μόρια− δεν θα προσφέρει τίποτα». Επιπλέον, κάνει γνωστό ότι η ΟΛΜΕ ζήτησε από την κυρία Διαμαντοπούλου «να ξεκινήσει από φέτος κάποιο ουσιαστικό πρόγραμμα επιμόρφωσης. Μέχρι τώρα, όμως, μόνο λόγια».
Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας κ. Κομνηνός Μαντάς δηλώνει: «Δεν μας έχει δοθεί κάτι περισσότερο από αυτό που διαβάζουμε στον Τύπο. Στη συνάντηση που είχαμε με την υπουργό και την υφυπουργό έγινε μια αναφορά, αλλά είναι πολύ γενική και δεν μπορούμε να τοποθετηθούμε ακόμα, αν δεν δούμε τι είναι αυτό που προτείνει το υπουργείο, πώς θα χρηματοδοτηθεί το πρόγραμμα και σε τι βάθος χρόνου πρόκειται να αναπτυχθεί».
Τι αλλαζει για τα κολέγια
Οι αλλαγές στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα αποτελέσουν το τελευταίο στάδιο των μεταρρυθμίσεων.
Ξεκάθαρη είναι η θέση της υπουργού Παιδείας σε ό,τι αφορά στο μέλλον των κολεγίων, ενός θέματος που ταλαιπώρησε την ελληνική εκπαίδευση επί μία 20ετία. «Τα κολέγια δεν είναι πανεπιστήμια, είναι κέντρα ελευθέρων σπουδών και ανήκουν στη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση», είπε η κυρία Διαμαντοπούλου και, μέσω Προεδρικού Διατάγματος, που θα ενσωματώσει την κοινοτική οδηγία 36/05 για την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των κολεγίων στο εθνικό Δίκαιο, θα λυθεί το θέμα οριστικά.
Μέχρι το Μάιο, το υπουργείο Παιδείας θα προχωρήσει στην κατάθεση του νομοσχεδίου για τη Διά Βίου Μάθηση. Με το νομοθέτημα αυτό μπαίνει ουσιαστικά τάξη στο χώρο της μεταλυκειακής εκπαίδευσης, καθώς προβλέπει τη συγκρότηση, εντός του 2010, Εθνικού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων, που θα απονέμει επαγγελματικά δικαιώματα σε οκτώ επίπεδα, στα πρότυπα του αντίστοιχου ευρωπαϊκού. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα κολέγια στην οκτάβαθμη κλίμακα Επαγγελματικών Προσόντων θα κατατάσσονται πιθανότατα στο επίπεδο 4 ή 5 και όχι στο επίπεδο 6, όπου θα κατατάσσονται τα πτυχία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Ωστόσο, κάτι τέτοιο είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει την αντίδραση των κολεγίων. Ήδη, οι κολεγιάρχες απειλούν με προσφυγές στη Δικαιοσύνη. Επιπλέον, το νομοσχέδιο θα τοποθετεί τα κολέγια στη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση και όχι στην τριτοβάθμια, ενώ θα τα ονομάζει «Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, που συνεργάζονται με πανεπιστήμια του εξωτερικού». Σύμφωνα με το προσχέδιο του νομοσχεδίου, τα κολέγια θα πιστοποιούνται και θα αδειοδοτούνται από το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης.
Πρυτάνεις: Στη σωστή κατεύθυνση
Σωστές χαρακτηρίζει τις κινήσεις του υπουργείου Παιδείας για το ζήτημα των κολεγίων ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αναστάσιος Μάνθος, ενώ αναφορικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων αυτών των ιδρυμάτων, λέει με νόημα: «Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια. Δεν μπορούμε να λέμε σε κάποιους, οι οποίοι παράγουν εκπαιδευτικό έργο, ορατό και υλοποιήσιμο, ότι δεν υπάρχει αυτό το εκπαιδευτικό έργο». Και συμπληρώνει: «Επομένως, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει αντίδραση από πλευράς Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στο να αναγνωριστούν τα πρέποντα ακαδημαϊκά δικαιώματα και τα συνυπάρχοντα επαγγελματικά δικαιώματα». Ωστόσο, επισημαίνει ότι οι απόφοιτοι των δημοσίων πανεπιστημίων και πολυτεχνείων «δεν μπορεί να έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με έναν άλλο, ο οποίος προέρχεται από ένα χώρο που ακαδημαϊκά δεν του έχει αναγνωριστεί η λέξη “πανεπιστήμιο”».
Μέχρι το Μάιο, το υπουργείο Παιδείας θα καταθέσει το νομοσχέδιο για τη Διά Βίου Μάθηση με το οποίο μπαίνει τάξη στο χώρο της μεταλυκειακής εκπαίδευσης.
Στο ίδιο μήκος κύματος κίνουνται και οι απόψεις του πρύτανη του ΕΜΠ κ. Κωνσταντίνου Μουτζούρη. «Θεωρώ τις τοποθετήσεις της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, που έγιναν τελευταία, προς τη θετική κατεύθυνση», μας λέει και καλεί την Πολιτεία «να ξεκαθαρίσει το τοπίο», αν και επισημαίνει ότι η ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας για τα κολέγια θα προκαλέσει αναταράξεις στη χώρα μας. Ο ίδιος, μάλιστα, δίνει και ένα παράδειγμα: «Εμείς, στα πολυτεχνεία, θεωρούμε τα διπλώματά μας ως ισοδύναμα με τα master. Αυτό κατατάσσει τους αποφοίτους των πολυτεχνικών σχολών στο επίπεδο 7 της οκτάβαθμης κλίμακας. Αν επιμείνει το υπουργείο, οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων να είναι στο επίπεδο 6, τότε θα έχουμε πρόβλημα».
Σύνδεσμος Ελληνικών Κολεγίων: «Υπάρχει και ο νόμος Στυλιανίδη»
Θετικά βήματα από το υπουργείο Παιδείας βλέπει και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Κολεγίων κ. Κωνσταντίνος Καρκανιάς: «Η βασική μας ικανοποίηση είναι ότι, επιτέλους, αναγνωρίζονται τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων μας», δηλώνει, αλλά συγχρόνως εκφράζει τη δυσαρέσκειά του, καθώς «δεν έχουμε γνώση του περιεχομένου του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος». Ωστόσο, ο κ. Καρκανιάς επισημαίνει ότι «το ΠΔ, στο 95%, θα αποτελεί επανάληψη των προβλέψεων της ευρωπαϊκής οδηγίας 36/2005 και των αποφάσεων του ευρωπαϊκού δικαστηρίου». Ο ίδιος χαρακτηρίζει θετική εξέλιξη και την εφαρμογή για την Ελλάδα του Εθνικού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων. Αλλά δεν παραλείπει και ορισμένες ενστάσεις, όπως ότι τα κολέγια θα έπρεπε να υπάγονται σε ένα φορέα που θα ελέγχει παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων. «Επίσης, εκείνο που δεν μας αρέσει είναι ότι η κυρία Διαμαντοπούλου μιλά λες και δεν υφίσταται ο υπάρχων νόμος για τα κολέγια, ο “νόμος Στυλιανίδη”. Επιπλέον, να σημειώσω ότι η κατάταξη των πτυχίων των δικών μας αποφοίτων δεν εξαρτάται από τον Έλληνα υπουργό Παιδείας, αλλά από τον Άγγλο».
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, οι «πολιτικοί» αυτής της χώρας ( η χρήση της λέξεως Ελλάδα είναι καταχρηστική – αυτό το «κατασκεύασμα» το οποίο διοικούν απάτριδες εντολοδόχοι των «μεγάλων δυνάμεων» βλ. inter- τραπεζίτες, έχει φτάσει στο σημείο να διώκει τον Ελληνισμό – πως μπορεί να καλείται … Ελλάς;) διακρίνονται για την διγλωσσία τους, την ασυνέπεια λόγων και έργων και το «στήσιμο» σε ανθελληνικά συμφέροντα, τα παραδείγματα άπειρα!
Καμμία εμπιστοσύνη σε ..Γιαννάκου-Ρεπούση, Διαμαντοπούλου-Δραγώνα και τα άλλα παιδιά, μεταρρυθμιστές της Εθνικής (sic!) παιδείας, σε υπουργείο που δεν είναι πλέον εθνικό (!), η διγλωσσία που λέγαμε, στην εκπαίδευση που κάθε τρείς και δύο «αλλάζει» (η εφαρμογή της θεωρίας της «σφαλιάρας» για την πρόκληση σύγχυσης και υποταγής βεβαίως, των λαϊκών στρωμάτων). Τα συμφέροντα και οι επιλογές της άρχουσας τάξης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι είναι εναντίον του Ελληνικού λαού.
Την εκπαίδευση ο Ελληνικός λαός ας την αφήσει σε «αυτούς» και ας αναλάβει πρωτοβουλίες για την μόρφωση των παιδιών του. Τα «κρυφά σχολεία» είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ!
ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΔΥΟ ΑΓΟΡΙΑ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ 500 ΕΥΡΩ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΗΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΜΕ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΥΡΙΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΑΥΕΥΕΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΑΤΑ ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΩΣΤΑ ΘΕΛΩ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΛΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΡΗΜΑΔΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΑΣ ΚΛΕΙΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΡΟΝΤΗΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΚΤΙΣΤΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΗΣΤΗΜΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ
Εννοώ πολλά… όπως και ό,τι η έκφραση δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι απατηλή όσο απατεώνες είναι και αυτοί που μας διοικούν, παίρνουν τα χρήματα μας με το ζόρι και «κοβουν – ράβουν» όπως το επιθυμούν τα ντόπια και ξένα αφεντικά τους.
«Εμείς» παράλληλα πληρώνουμε και φροντιστήρια παίζοντας το παιχνίδι που έχουν, με μεγάλη επιδεξιότητα στήσει οι διοικητές μας.
-Γιατί όμως πληρώνει ο Ελλαδίτης τόσα επιπλέον(!) χρήματα για φροντιστήρια;
-Διότι θέλει να πάει στο πανεπιστήμιο και μόνον για αυτό.
-Γιατί όμως θελει να παει στο πανεπιστήμιο;
-Διότι το πανεπιστήμιο εξασφαλίζει μία άνετη, καλοπληρωμένη επαγγελματική θέση και βεβαίως κοινωνική αναγνώριση.
-Βεβαίως εγώ διαφωνώ, αλλά…
«Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε» είπε ο Λ.Πιραντέλλο.
Είχε δίκαιο;
Όπου ακους μεγαλόστομες μεταρρυθμίσεις τα αποτελέσματα τους ξεχνώνται «εν μία νυχτί». Το θεατρικό έργο το έχουμε ξαναδεί πολλάκις με πολλούς υπουργούς. Η παιδεία δεν χρειάζεται επιπλέον χρήματα. Το εκπαιδευτικό σύστημα χτίζεται διορθώνοντας σιγά σιγά τα κακώς κείμενα π.χ. βιβλία που βελτιώνονται και όχι αντικθίστανται (καθώς αυτό σημαίνει διαγραφή της προηγούμενης εμπειρίας) ανά πενταετία όπως κάνουν π.χ. όλοι οι διεθνείς εκδοτικοί οίκοι στα βιβλία φυσικής. Επίσης χρειάζεται να επικοινωνεί κανείς κατ’ ευθείαν με τους εκαπιδευτικούς καθώς οι καθηγητές πανεπιστημίου πάντα θεωρούν οτιδήποτε νεώτερο ως καλύτερο και κατασκευάζουν τις αντίστοιχες έρευνες. Οι συνδικαλιστές αδυνατούν να καταλάβουν ότι αυτοί πρέπει να κοπιάσουν για να καταλάβουν τι θέλουν η εκπαιδευτικοί γιατί πλέον οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να τους καθοδηγούν μπαίνοντας » μπροστάρηδες» ή οδηγητές οι ισόβιοι συνδικαλιστές και μετά να ακολουθούν αυτοί
Αγαπητέ κύριε Κουνιά,
Το πρόβλημα στην Ελλάδα τόσο της δευτεροβάθμιας, όσο και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν είναι πώς διδάσκονται τα παιδιά, αλλά με τί και προς τί. Χωρίς να υπονομεύω τη σημασία της μεθόδου, απλά τονίζω ότι η άστοχη εκπαίδευση στην Ελλάδα δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από την μέθοδο.
Η εκπαίδευσή μας είναι άχρωμη, άτολμη και άστοχη. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν έχει σύγχρονους στόχους, ιδανικά, πρότυπα, αλλά ούτε και κατεύθυνση. Η κατεύθυνση ενός εκπαιδευτικού συστήματος μιας χώρας πρέπει πάντα να συνάδει με τις εκάστοτε ανάγκες αυτής. Υπάρχουν διαχρονικές ή ιστορικές ανάγκες μιας χώρας, αλλά υπάρχουν και σύγχρονες.
Διαχρονική ανάγκη της Ελλάδας ήταν πάντα η εθνική και γεωπολιτική επιβίωση, μέσα στη γειτονιά της. Επομένως, η Ελλάδα οφείλει να κατευθύνει τους παίδες της προς την ιστορική, εθνική και γεωγραφική συνείδηση, στη ρεαλιστική όμως. Μία σύγχρονη ανάγκη είναι η συμβίωση με τα νέα έθνη, που μας επιβλήθηκε, η προσαρμογή στις νέες συνθήκες διαβίωσης μέσα σε μια πολύ-πολιτισμική και πολύ-θρησκευτική κοινωνία. Άλλη σύγχρονη ανάγκη είναι η εξοικείωση των νέων με τις νέες τεχνολογίες, με την οικονομική κρίση, με τις πράσινες μορφές ενέργειας, με τον σεβασμό της φύσης κλπ. κλπ.
Στη σημερινή λοιπόν εκπαίδευση της Ελλάδας δεν υπάρχει καμία τέτοια κατεύθυνση, τουλάχιστον ολοκληρωμένη. Αντί αυτού, παρατηρείται μία άναρχη, σχεδόν τυχαία κατεύθυνση, που συνήθως εξαρτάται από τη συνείδηση του εκάστοτε εκπαιδευτή. Με μια πρόταση, όσο τυχαία και άναρχη είναι η εκπαίδευση των μαθητών, άλλο τόσο είναι και η εκπαίδευση των καθηγητών. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος με αρνητικά αποτελέσματα κυρίως για την κοινωνική συνοχή αυτής της χώρας. Αυτό είναι το αίτιο της κοινωνικής ασυνεννοησίας μας σε αυτή τη χώρα. Μην ξεχνάτε ότι η οικονομική, πολιτική, κοινωνική και ηθική κρίση που σήμερα βιώνουμε εκεί οφείλεται.
Επομένως, ότι και να κάνουν οι εκάστοτε υπουργοί παιδείας με τέτοιου είδους μέτρα δεν θα καταφέρουν τίποτα ουσιαστικό, παρά μόνο να μας αποδεικνύουν συνεχώς ότι δεν ξέρουν ή μάλλον δεν θέλουν να διαχειριστούν τα προβλήματα της εκπαίδευσής μας. Ίσως και να τα αγνοούν, διαφορετικά, θα επανέφεραν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης το μάθημα της ηθικής ή δεοντολογίας ως πρώτο βήμα. Εκτός εάν το αγνοούν και αυτό. Εάν αγνοούν το γεγονός ότι συνειδητά αφαιρέθηκε τη δεκαετία του 80 από όλη την εκπαίδευση, για πολιτικούς λόγους.
Ευχαριστώ,